روزه سكوت!
گاهی وقتها توی یه رابطه عاطفی یه دلخوری یا یه خلاء پیش میاد .
بدون اینكه كلامی رد و بدل بشه و بحثی شكل بگیره رابطه سرد و سردتر میشه و لایه های نازك یخی بین دو نفر ایجاد میشن. شاید اصلا به خاطر یه لجبازی سر اینكه كی اون یكیو بیشتر دوست داره روزه سكوت بگیرن!!!
انگار هر دو راحت تر به تنفس توی هوای سرد تن میدن تا پیش قدم شدن واسه پایان سكوت و شكستن دیوار!! حالادیگه سخت تر میتونن همدیگه رو ببینن ....برای هم دارن تبدیل به شبه میشن....همه جا سرد و بی روحه و هر كدوم منتظرن تا دیگری قدمی برداره .
انتظار میكشن. ساعتها....روزها....ماهها و شاید در پروسه انتظار خسته بشن و حتی اون فضا را برای همیشه ترك كنن!
درسته كه اولین قدم خیلی سخته..... آخه ممكنه غرورمون درد بگیره! و رگ تعصبمون تیر بكشه! ولی برای كسی كه دوستش داریم مگه ارزش نداره؟
پس از چی میترسیم؟ گمونم شروع میكنیم به خوندن ذهن هم!
· كم آورد!
· میدونستم میاد منت كشی!
· اوه! بد بخت میمیره برام!
· ...
پس با افكار ضد و نقیضی دست و پنجه نرم میكنیم ...
ولی اگر طرف مقابلمون اولین قدم رو بر داره ما واقعا در موردش چی فكر میكنیم؟ همون جملات قصار بالا ؟؟؟
مشكل اینجاست كه الفبای دنیای یك زن با یك مرد تفاوت داره و بالطبع تفكرات اونها. پس چطور میتونیم ذهن همو درست بخونیم و درست تصمیم بگیریم؟ چطور اولین در شكستن روزه سكوت باشیم؟
|
+| نوشته شده توسط
قاضی در پنجشنبه بیستم تیر 1387
|